Հրանտ Մարգարեան.–
«Բոլորս գործ ունենք մեր պետութեան անվտանգ ապագայի ու արժանապատիւ ներկայի խնդրի հետ»
08.10.2009 14:05
Երեւան (Երկիր) - ՀՅ Դաշնակցութեան Բիւրոյի ներկայացուցիչ Հրանտ Մարգարեանը ելոյթ է ունեցել այսօր Երեւանում անցկացւող «Նախաստորագրւած արձանագրութիւններ եւ հայ-թուրքական յարաբերութիւններ: Ազգային-պետական շահեր եւ մարտահրաւէրներ» խորհրդաժողովում: Ելոյթի ամբողջական տեքստը ներկայացնում ենք ստորեւ:
Յարգելի' ներկաներՆերքաղաքական խորհրդակցութիւնների համար սահմանւած վեց շաբաթն անցաւ։ Ի՞նչ ունենք։ Որտե՞ղ էինք առաջին օրը, որտեղ ենք հիմա։ Կարծում եմ՝ վիճարկելի չէ՝ մթնոլորտում բան է փոխւել։ Հայութեան բացարձակ գերիշխող մասը՝ պարզ քաղաքացուց մինչեւ բարձրաստիճան պաշտօնեան (թէ' Հայաստանում, թէ' Սփիւռքում), մտածում, խօսում, քննարկում է նոյն թեման։
Ես առիթ ունեցել եմ հանգամանօրէն անդրադառնալու արձանագրութիւններին, դրանցում առկայ վտանգներին: Այսօր դրանց չեմ անդրադառնայ։ Դուք համախմբւել էք խօսելու այդ մասին։ Անդրադառնամ մեր ներազգային մթնոլորտին։ Կարեւոր պահ ենք ապրում, եւ իւրաքանչիւրս պէտք է պատասխանատու լինենք մեր ամէն քայլի, արտայայտութեան, կեցւածքի համար։
Պատմական, ճակատագրական իրադարձութեան շեմին ենք, քննարկում ենք ազգովին։ Ինչո՞ւ չի ստացւում։ Ինչո՞ւ է քննարկման ընթացքը վերածւում առճակատումների, փոխադարձ վիրաւորանքների, մասնատման։ Ինչո՞ւ է պառակտման վտանգը դարձեալ սպառնում բոլորիս։
Անկեղծ ասած՝ նպատակ չունեմ մեղաւորներ փնտրել կամ աւելի սրել վիճակը։ Ճիշտ հակառակը՝ ցանկանում եմ, առանց որեւէ բան զիջելու մեր սկզբունքայնութիւնից, բոլորին կոչ անել զսպել կրքերը, արգելակել պառակտման տարերային ընթացքը։
Անկեղծ ասած՝ նպատակ չունեմ մեղաւորներ փնտրել կամ աւելի սրել վիճակը։ Ճիշտ հակառակը՝ ցանկանում եմ, առանց որեւէ բան զիջելու մեր սկզբունքայնութիւնից, բոլորին կոչ անել զսպել կրքերը, արգելակել պառակտման տարերային ընթացքը։
Ինչո՞ւ այսպէս եղաւ։ Մի առիթով ասել եմ՝ Ցեղասպանութեան հարցը հայ ժողովրդի բաց նեարդն է, չփորձեք դիպչել՝ հակազդեցութիւնը անկանխատեսելի է լինելու։ Լա՞ւ է թէ՞ ոչ, չգիտեմ, բայց սա իրողութիւն է։ Պէտք է հաշւի առնենք այս։
Քննարկումը լաւ բան է։ Քննարկման արդիւնքը պէտք է լինի համախոհութիւնը կամ մեծամասնութեանը, այս պարագային՝ ճնշող մեծամասնութեանը բաւարարող եզրակացութիւնը, որի հետ հաշւի կնստեն բոլորը, նոյնիսկ նրանք, ովքեր կարող էին հակւած լինել ծայրայեղօրէն հակադիր տեսակէտների։
Քննարկումը լաւ բան է։ Քննարկման արդիւնքը պէտք է լինի համախոհութիւնը կամ մեծամասնութեանը, այս պարագային՝ ճնշող մեծամասնութեանը բաւարարող եզրակացութիւնը, որի հետ հաշւի կնստեն բոլորը, նոյնիսկ նրանք, ովքեր կարող էին հակւած լինել ծայրայեղօրէն հակադիր տեսակէտների։
Բայց քննարկման առաջին իսկ պահից յայտարարւեց. արձանագրութիւնները փոփոխութեան ենթակայ չեն, դրանք կստորագրւեն, եւ վերջ։ Սա ի՞նչ տեսակ քննարկում է։ Խօսում են չոր ուժի դիրքերից. սա է՝ ոչ մի փոփոխութիւն, սա առաւելագոյնն է։ Ոչ ոք նրբանկատութիւն չունեցաւ, գէթ մէկ անգամ յայտարարելու՝ եթէ քննարկման արդիւնքում պարզւի, որ մեր ժողովուրդը դէմ է՝ մենք չենք ստորագրելու։ Եթէ լինէր այս յայտարարութիւնը շատ բան այլ ընթացք կստանար։ Վերջապես հարց ենք տալիս. եթէ ժողովուրդը դէմ է` ի՞նչ իրաւունքով էք համարձակւելու ստորագրել, այդ պարագայում Ձեր ստորագրութիւնը ի՞նչ արժէք է ունենալու։
«Քննարկման ենթակայ չէ, ստորագրելու ենք» բանաձեւը ունեցաւ իր հակազդեցութիւնը Հայրենիքում, բայց յատկապէս` Սփիւռքում։ Մարդիկ անիմաստ, ձեւական համարեցին քննարկման փուլը եւ պոռթկացին, ընդվզեցին, որովհետեւ այլ միջոց եւ ելք չկար, իրենց զգացին անզօր ու պոռթկացին։ Ժողովուրդը դարձաւ անկառավարելի, անզուսպ։ Եղան նաեւ դէպքեր, արտայայտութիւններ, որոնք երեւոյթները ծայրայեղօրէն գնահատեցին։ Մենք մեզ լաւ չզգացինք, բայց սա «բաց նեարդի» հակազդեցութիւնն էր։
Սփիւռքում հակազդեցութիւնը բուռն էր, պէտք է յարգել ու հաշւի առնել այդ կարծիքը։ Մենք բոլորս՝ այստեղ եւ Սփիւռքում, գործ ունենք մեր պետութեան անվտանգ ապագայի ու արժանապատիւ ներկայի խնդրի հետ, Սփիւռքը դէմ հանդիման է իր գոյութեան իմաստը կորցնելու փաստի առջեւ։ Սփիւռքը մեր հայրենիքի շարունակութիւնն է՝ մենք ենք, չի կարելի նոյնիսկ մեր մտքերի մէջ թոյլ տալ մասնատել մեր ազգը։ Յիշեք՝ երբ ասւում էր «Ղարաբաղը ղարաբաղցիների հարցն է»։ Նոյն պարագան է, մասնատումը սահման չունի, սթափւէք։
Մենք յուսահատ չենք։ Մենք չենք ընդունում կրքօտ պոռթկումները։ Ոչ մի բան դեռ աւարտւած չէ ։ Օրինական քննարկման փուլերը դեռ առջեւում են, ստորագրումից մինչեւ վաւերացում ճամփայ կայ։ Մեր պայքարը արդիւնաւորւելու է, դեռ չենք սպառել օրինական պայքարի միջոցն ու ժամանակը։
Գիտակցում ենք, կան ուժեր, որոնք ըստ էութեան կողմ են արձանագրութիւնները առկայ տեսքով վաւերացնելուն, բայց դարան են մտել` մեր պայքարի արդիւնքները շահարկելու, իրենց նպատակներին ծառայեցնելու նպատակով։ Մօռացեք։ Մենք վճռական ենք մեր պայքարի մէջ, սակայն մեր պայքարը աթօռակռիւ չէ, մենք մեր գինուն ջուր չենք խառնելու, մեր պայքարից այս երկիրն ու մեր ժողովուրդը չպէտք է վնասւի։
Մենք պայքարելու ենք եւ պատրաստակամ ենք նոյնիսկ իշխանութիւնների հետ ելք գտնել։ Սակայն եթէ համապատասխան վերաբերմունքի չհանդիպենք, չենք վարանելու մինչեւ վերջ առաջ գնալ` գնալ իշխանափոխութեան։ Իշխանափոխութիւնը ինքնանպատակ չէ, եւ չենք գնալու վատը աւելի վատով փոխարինելու ուղիով։ Վերջապէս ժամանակն է, որ մեր ժողովուրդը գիտակցաբար եւ կազմակերպւած իշխանութեան բերի մի ուժի, որից յաջորդ պահին ձերբազատւելու պատճառ չի ունենայ։Մեր մօտեցումը պարզ է ու յստակ, մենք երկու խաղ չենք խաղում։ Ամենուրէք հնչեցնում ենք նոյն դիրքորոշումը` ՀՅ Դաշնակցութիւնը դէմ է այս արձանագրութիւններին։ Սա ասում ենք մեր փորձառութեամբ ու պայքարով՝ տեսնելով ակնյայտ վտանգները։ Եւ կսխալւեն բոլոր նրանք, ովքեր ՀՅ Դաշնակցութեանը կը նայեն իբրեւ Հայաստանում գործող 60-ից աւելի կուսակցութիւններից մէկը։ Այս արձանագրութիւններին, մեզ հետ եւ առանց մեզ, դէմ է մեր ժողովրդի կարեւոր մէկ մասը։ Այս իրողութիւնը հնարաւոր չէ հաշւի չառնել։
Այսօրւայ շարունակութիւնը վաղն է։ Վաղւայ շարունակութիւնը՝ մեր ժողովրդի կամքը՝ Հայաստանում եւ Սփիւռքում։ Ով էր ճիշտ, ով՝ սխալ։
Կապրենք՝ կտեսնենք։
Posts
0 Պատգամ:
Post a Comment